آستانه

 

 

                                         در وسعت سفید شوری ام

                                                           حیاتی نیست.

                                         در نبودنم هم

                                                          حیاتی نیست.

                                         اما

                                              در آغوش من

                                                            تا ابد خواهی ماند.

                                                                           21 /12/90

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        ۱۳٩۱/۱/۱ - حمید رضا محبی

 

                                            برفِ آب شده ام

                                                 زلال و سرد.

                                            به تمنا

                                                   لبانت را می خواهم.

                                                                                                       21/12/90

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        ۱۳٩۱/۱/۱ - حمید رضا محبی

 

                                   وسوسه های عاشقانه

                                                     معصومانه

                                   در طنین لاجوردی سبحان

                                              بر طبل می کوبند.

                                   سینه ام جولانگاه بوسه هایی ست

                                                                              که

                                                                  به نمازت می خوانند.

                                                                                                                 21/12/90

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        ۱۳٩۱/۱/۱ - حمید رضا محبی

 

                                             زرد می شوم,

                                                               می ریزم.

                                             افسوس

                                                              که پاییز نیست!

                                                                                                         25/8/90

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        ۱۳٩٠/٩/٢٠ - حمید رضا محبی

 

                                              باران

                                              سفیدی هایم را

                                                       در وسعتی فراخ

                                                                          گسترد.

                                             شوری مرا

                                                       کسی طالب نیست.

                                                                                                                         16/8/ 90

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        ۱۳٩٠/۸/٢٤ - حمید رضا محبی

 

                                             هر صبح

                                             کیسه ای زباله به دور می ریزم.

                                             شب 

                                             سرشار از زباله ام.

                                                                              1/8/90

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        ۱۳٩٠/۸/٢ - حمید رضا محبی

 

                                    نی های خشکیده

                                                   در آبی آسمان

                                    باران طلب می کردند.

                                    من به تزیین خانه ام می اندیشم.                

                                                                                  1/8/90

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        ۱۳٩٠/۸/٢ - حمید رضا محبی

 

                                          در گفتگو با تو

                                          بخشنامه ها را

                                                      تکرار می کنم.

                                          با خودم

                                          فغان درختان بریده شده را

                                                            گوش می کنم.

                                                                                 1/8/90

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        ۱۳٩٠/۸/٢ - حمید رضا محبی

 

                           در حجم سیاهی از بی نوری

                           خود را

                                     و

                                        تو را

                                                      باز یافتم.

                            شیرین تر از سیاهی

                                                بی نیازی بود.

                            جسمم هویدا شد.

                            صدایم را شنیدم.

                                                                7/7/90

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        ۱۳٩٠/۸/٢ - حمید رضا محبی

 

                                  سیاه ،

                                  همچون بود و نبود!

١٠/٢/٩٠

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        ۱۳٩٠/٢/٢٠ - حمید رضا محبی